Magnum Petroselinum

Bir Laneti Yaşamak

Dük, hayatını zehir eden ömründen ömür götüren illetin ancak geçen ayın 15’inde adını koyabilmişti. Çocukluğundan, bıyıkları ağarana kadar bu durumu olağan sanmıştı. Ona göre herkes kendisini gibiydi. Bu duruma her ne kadar illet dese de çözümün kendisinde saklı olduğunu içten içe biliyordu. Dük’ün illeti, imtihanı, hayatının zehri “Magnum Petroselinum”du.

 Küçük bir oğlanken bile üzerine vazife olan olmayan – özellikle vazife olmayan- her konuda hadsizce soru soruyor, merak ediyordu. Her konuya pervasızca yorum yapıyor, yoldan geçen herhangi bir insanın bile her hareketine kulp takıyordu. Dükün soylu ailesi minik oğullarının absürt soruları karşısında gülüp geçiyordu. Ancak gittikçe abartılan ve çizgiyi fazlasıyla aşan sorular karşısında bir süre sonra tahammülleri kalmadı. Dükün bıyıkları yeni terlerken aile, bin diyardan bin doktor getirdi ama hiçbiri ne bu hastalığa teşhis koyabiliyor ne de tedavi üretebiliyordu. Yıllar yılları kovaladı, Dük evlenme çağına geldiğinde hiçbir düşes onunla evlenmek istemedi. Çünkü Dükün yosma kadınlara bile ilgi gösterip onları merak etmesi, onlarla görüşmesi ülke sınırlarını geçen olaylardı. Dük için en uzak diyardan Düşes Marianne geldi fakat o da dükün bu anlamsız, abartı ve yersiz merakına ancak sekiz ay dayanabildi. Sonunda ailesi de ölünce dük, yapayalnız kaldı. Bunca yıl insanlara her soruyu sormayı, özel hayatlarına müdahale etmeyi kendine hak bilen dük ilerleyen yaşlarında bu huyundan vazgeçemedi. Son nefesine kadar hem kendi hayatını hem çevresindeki insanların hayatını zehir etmeye devam etti. Son cümlesi bile “Dün 2231 sokağından geçen kırmızı fularlı kadın evli mi?” oldu.

Dük hayatını yitirdikten sonra

Çok geçmedi anlamaları

Bu illetin

Bulaşıcı bir hastalık olduğunu

Lanetli Dükün halkı

Yanı başında duran

Uzaklarda aradığı tedaviyi

Bulamadı.

(Athena'nın kaleminden, Bir Laneti Yaşamak)